Aleja Gwiazd wokół pominka Stefana Jaracza

Wokół pomnika Stefana Jaracza, naprzeciwko olsztyńskiego Teatru, powstaje Aleja Gwiazd. To sposób na uhonorowanie najwybitniejszych postaci olsztyńskiej sztuki.

reklama

Aleja wzbogacona zostanie o areopag Wolnych Ptaków Sztuki – rzeźby autorstwa Adama Myjaka, uświetniające wybitne osobowości ze świata teatru, muzyki, literatury i sztuk plastycznych. To nasz ochoczo spłacany dług wdzięczności wobec ludzi, których talent nie poddaje się ani kaprysom czasu, ani koniunkturalnym podszeptom mód.

Rzeźbami Wolnych Ptaków Sztuki uhonorowani będą:

Stefana Burczyka – mistrza i nauczyciela wielu pokoleń aktorskich,
który na swoim koncie ma wiele niezapomnianych ról i jest znany widzom w całym kraju. Był odtwórcą Seneki w „Quo vadis”, w reżyserii Jerzego Kawalerowicza, wcielił się w postać Papieża we włoskim filmie o Janie Pawle II. Do dzisiaj jego teatralne kreacje Papkina, Rejenta i Dyndalskiego w „Zemście” Fredry, Sieriebriakowa w „Wujaszku Wani” czy Eugeniusza w „Tangu” Mrożka należą do niedoścignionych wzorców sztuki aktorskiej. Jest prawdziwym ambasadorem olsztyńskiej kultury, cenionym przez największych reżyserów współczesnego kina i teatru.

Bohdana Głuszczaka – twórcę określanego mianem „artystycznego
zjawiska”, rozpoznawalnego w całym kraju i poza jego granicami;
wieloletniego reżysera i dyrektora zespołu Pantomimy Olsztyńskiej, z którą zrealizował m.in. słynne do dzisiaj spektakle: „Apokalipsę wg Świętego Jana Ewangelisty” do muzyki Krzysztofa Pendereckiego, „Kaprysy” wg rysunków i sztychów Goyi, „Szopkę polską”, „Galateę” i „Polskie Requiem”. Przy realizacji „Galatei” namówił do współpracy m.in. Czesława Niemena. Działalność Pantominy Olsztyńskiej pod wodzą Bohdana Głuszczaka została nagrodzona na Festiwalu w Cannes.

Hannę Skarżankę – artystkę, która sceniczną „przygodę” rozpoczęła jeszcze w przedwojennych teatrach; w 1945 związała się z olsztyńskim Teatrem im. Stefana Jaracza, stanowiąc jedną z ważniejszych postaci legendarnego pionierskiego zespołu. Jej najwybitniejszą kreacją była tytułowa rola w „Damie kameliowej” z 1946 roku. Aktorka nie stroniła również od repertuaru komediowego – jej udział w spektaklu „Gwiazdor i kinomanki” spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem krytyki teatralnej i publiczności.

Artura Steranko – aktora pięciokrotnie wyróżnianego nagrodą w plebiscycie „Teatralna Kreacja Roku” i coraz odważniej odkrywanego przez świat filmu i telewizji. Wystąpił m.in. w „Moim Nikiforze” K. Krauzego oraz w telewizyjnym spektaklu „Piękna pani Seidenman” J. Kijowskiego. Zwieńczeniem dotychczasowej „przygody filmowej” stało się dzieło Jerzego Skolimowskiego „Cztery noce z Anną”, w którym Artur Steranko wcielił się w główną rolę Leona Okrasy. Obraz przyjęto entuzjastycznie na Festiwalu Filmowym
w Cannes w roku 2008, zaś sam aktor został okrzyknięty odkryciem
francuskiego przeglądu światowego kina.

Eugenię Śnieżko-Szafnaglową – legendarną postać olsztyńskiego Teatru Jaracza, o niezwykle szerokim, genialnym wręcz emploi aktorskim; współtwórczynię największych sukcesów Teatru i mistrzynię poetyckiego monologu. Do annałów sztuki scenicznej przeszła
rolą Gospodyni w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego, tytułową postacią Wassy Żeleznowej Maksyma Gorkiego i Dulskiej w pierwszym przedstawieniu Teatru Jaracza. To postać, której życie zawodowe stało się założycielskim mitem dla wielu młodych aktorek w kolejnych latach działalności olsztyńskiej sceny.

Odsłona odbędzie się 18 czerwca, o godz. 12:00.

Źródło: teatr.olsztyn.pl/własne