Venus i Adonis
Venus i Adonis Johna Blowa – perła angielskiego baroku wraca na scenę podczas tegorocznego Festiwalu Varmia Musica. John Blow (1649–1708), jeden z najwybitniejszych kompozytorów epoki Restauracji, stworzył to dzieło około 1683 roku na dwór...
-
- Data
- wtorek, 11.08.2026
-
- Godzina
- 00:18
-
- Miejsce
- Filharmonia Warmińsko-Mazurska
-
- Adres
- Bartosza Głowackiego 1, 10-447 Olsztyn
-
- Miasto
- Olsztyn
-
- Kategoria
- Koncert
-
- Organizator
- Filharmonia Warmińsko-Mazurska
Opis wydarzenia
Venus i Adonis Johna Blowa – perła angielskiego baroku wraca na scenę podczas tegorocznego Festiwalu Varmia Musica.
John Blow (1649–1708), jeden z najwybitniejszych kompozytorów epoki Restauracji, stworzył to dzieło około 1683 roku na dwór Karola II. Nazywane przez samego autora „maską dla rozrywki króla”, dziś uznawane jest za najwcześniejszą znaną angielską operę – most między tradycyjną maską dworską a rodzącą się formą operową.
Libretto, przypisywane Anne Kingsmill (późniejszej hrabinie Winchilsea) lub Aphrze Behn, łączy mitologię z subtelną satyrą na obyczaje dworskie. Premiera odbyła się najprawdopodobniej w Whitehall lub Windsorze, a wśród wykonawców znalazły się nawet członkinie rodziny królewskiej.
Fabuła opiera się na klasycznym micie z Metamorfoz Owidiusza, znanym też z poematu Szekspira. Bogini miłości Wenus, rażona strzałą własnego syna Kupidyna, zakochuje się w pięknym śmiertelniku Adonisie. Między nimi rodzi się namiętność – pełna czułości, ale i dworskiej finezji. Wenus zachęca Adonisa do polowania, choć ten wolałby pozostać u jej boku. Tragiczny finał jest nieunikniony: Adonis ginie od ciosu dzika, a Wenus pozostaje w żałobie.
Opera nie kończy się jednak samą tragedią – w prologu i aktach pojawiają się lekcje Kupidyna dla małych amorków, żartobliwe sceny i chóry, które balansują między komizmem a głębokim liryzmem. Muzyka Blowa jest intymna, pełna wdzięku i angielskiej melancholii: delikatne melodie smyczków, bogate basso continuo i chóry o niezwykłej ekspresji tworzą klimat, w którym miłość i śmierć splatają się w jedną, nieuniknioną opowieść.
Dzieło ma też wymiar historyczny i symboliczny. Powstałe w czasach burzliwej polityki Karola II, bywa odczytywane jako subtelna alegoria – Adonis jako monarcha, dzik jako zagrożenie ze strony frakcji politycznych, a Wenus jako siła miłości i destabilizacji. Jednocześnie stanowi kamień milowy: to właśnie Venus and Adonis pokazała, że język angielski może z powodzeniem konkurować z włoską operą.
W tym roku opera Johna Blowa zabrzmi w ramach Festiwalu Varmia Musica (2–9 sierpnia 2026, Lidzbark Warmiński) pod hasłem Musica Amoris – „Muzyka Miłości”. To idealny wybór, bo festiwal od lat łączy najwyższej próby wykonanie muzyki dawnej z edukacją.
Sercem projektu jest Varmia Musica Academia – letnie warsztaty muzyki dawnej w praktyce wykonawczej historycznie poinformowanej (HIP). To nie są zwykłe kursy mistrzowskie. Młodzi śpiewacy, instrumentaliści i tancerze przez tydzień pracują pod okiem wybitnych pedagogów i dyrygentów, przygotowując całe dzieło operowe od zera: od prób sekcyjnych, przez inscenizację i choreografię, po koncert finałowy. Uczestnicy nie tylko wykonują partie solowe i chóralne, ale także zmierzyć się z prawdziwą formą operową – z dramatem, gestem scenicznym, improwizacją ornamentalną i żywą komunikacją między muzykami a publicznością. W poprzednich edycjach przygotowano w ten sposób m.in. Dydonę i Eneasza Purcella – efektem był pełnowartościowy spektakl koncertowy, który zachwycał zarówno krytyków, jak i melomanów.
To właśnie czyni Varmia Musica wyjątkowym festiwalem: nie jest on jedynie serią koncertów, lecz żywym laboratorium, w którym młodzi artyści stają się współtwórcami wielkiej formy. Dzięki Akademii opera przestaje być odległym muzeum, a staje się wspólnym, pulsującym doświadczeniem – dla wykonawców i dla publiczności. W czasach, gdy muzyka dawna często pozostaje domeną wąskiego grona specjalistów, Varmia Musica pokazuje, że może być przestrzenią rozwoju, pasji i prawdziwego artystycznego dojrzewania.
Obsada: Soliści Varmia Muisca Academia Orkiestra festiwalowa Varmia Musica Academia Kierownictwo artystyczne – Radosław Kamieniarz Przygotowanie wokalne – Anna Mikołajczyk – Niewiedział, Marta Czarkowska-Lawaty Koncepcja reżyserska – Marek Weiss-Grzesiński, Anna Mikołajczyk – Niewiedział Przygotowanie grupy basso continuo – Ewa Mrowca
Marta Czarkowska-Lawaty – absolwentka UMFC w klasie śpiewu prof. Małgorzaty Marczewskiej i dyrygentury chóralne
John Blow (1649–1708), jeden z najwybitniejszych kompozytorów epoki Restauracji, stworzył to dzieło około 1683 roku na dwór Karola II. Nazywane przez samego autora „maską dla rozrywki króla”, dziś uznawane jest za najwcześniejszą znaną angielską operę – most między tradycyjną maską dworską a rodzącą się formą operową.
Libretto, przypisywane Anne Kingsmill (późniejszej hrabinie Winchilsea) lub Aphrze Behn, łączy mitologię z subtelną satyrą na obyczaje dworskie. Premiera odbyła się najprawdopodobniej w Whitehall lub Windsorze, a wśród wykonawców znalazły się nawet członkinie rodziny królewskiej.
Fabuła opiera się na klasycznym micie z Metamorfoz Owidiusza, znanym też z poematu Szekspira. Bogini miłości Wenus, rażona strzałą własnego syna Kupidyna, zakochuje się w pięknym śmiertelniku Adonisie. Między nimi rodzi się namiętność – pełna czułości, ale i dworskiej finezji. Wenus zachęca Adonisa do polowania, choć ten wolałby pozostać u jej boku. Tragiczny finał jest nieunikniony: Adonis ginie od ciosu dzika, a Wenus pozostaje w żałobie.
Opera nie kończy się jednak samą tragedią – w prologu i aktach pojawiają się lekcje Kupidyna dla małych amorków, żartobliwe sceny i chóry, które balansują między komizmem a głębokim liryzmem. Muzyka Blowa jest intymna, pełna wdzięku i angielskiej melancholii: delikatne melodie smyczków, bogate basso continuo i chóry o niezwykłej ekspresji tworzą klimat, w którym miłość i śmierć splatają się w jedną, nieuniknioną opowieść.
Dzieło ma też wymiar historyczny i symboliczny. Powstałe w czasach burzliwej polityki Karola II, bywa odczytywane jako subtelna alegoria – Adonis jako monarcha, dzik jako zagrożenie ze strony frakcji politycznych, a Wenus jako siła miłości i destabilizacji. Jednocześnie stanowi kamień milowy: to właśnie Venus and Adonis pokazała, że język angielski może z powodzeniem konkurować z włoską operą.
W tym roku opera Johna Blowa zabrzmi w ramach Festiwalu Varmia Musica (2–9 sierpnia 2026, Lidzbark Warmiński) pod hasłem Musica Amoris – „Muzyka Miłości”. To idealny wybór, bo festiwal od lat łączy najwyższej próby wykonanie muzyki dawnej z edukacją.
Sercem projektu jest Varmia Musica Academia – letnie warsztaty muzyki dawnej w praktyce wykonawczej historycznie poinformowanej (HIP). To nie są zwykłe kursy mistrzowskie. Młodzi śpiewacy, instrumentaliści i tancerze przez tydzień pracują pod okiem wybitnych pedagogów i dyrygentów, przygotowując całe dzieło operowe od zera: od prób sekcyjnych, przez inscenizację i choreografię, po koncert finałowy. Uczestnicy nie tylko wykonują partie solowe i chóralne, ale także zmierzyć się z prawdziwą formą operową – z dramatem, gestem scenicznym, improwizacją ornamentalną i żywą komunikacją między muzykami a publicznością. W poprzednich edycjach przygotowano w ten sposób m.in. Dydonę i Eneasza Purcella – efektem był pełnowartościowy spektakl koncertowy, który zachwycał zarówno krytyków, jak i melomanów.
To właśnie czyni Varmia Musica wyjątkowym festiwalem: nie jest on jedynie serią koncertów, lecz żywym laboratorium, w którym młodzi artyści stają się współtwórcami wielkiej formy. Dzięki Akademii opera przestaje być odległym muzeum, a staje się wspólnym, pulsującym doświadczeniem – dla wykonawców i dla publiczności. W czasach, gdy muzyka dawna często pozostaje domeną wąskiego grona specjalistów, Varmia Musica pokazuje, że może być przestrzenią rozwoju, pasji i prawdziwego artystycznego dojrzewania.
Obsada: Soliści Varmia Muisca Academia Orkiestra festiwalowa Varmia Musica Academia Kierownictwo artystyczne – Radosław Kamieniarz Przygotowanie wokalne – Anna Mikołajczyk – Niewiedział, Marta Czarkowska-Lawaty Koncepcja reżyserska – Marek Weiss-Grzesiński, Anna Mikołajczyk – Niewiedział Przygotowanie grupy basso continuo – Ewa Mrowca
Marta Czarkowska-Lawaty – absolwentka UMFC w klasie śpiewu prof. Małgorzaty Marczewskiej i dyrygentury chóralne
