Festiwal Anima spektakl plenerowy "Kwiat paproci"
Spektakl na podstawie baśni Józefa Ignacego Kraszewskiego Reżyseria: Mateusz Tymura Muzyka: Zbigniew Rusiłowicz / Kapela Braci Rejwów Scenografia: Sylwia Maciejewska Występują: Paula Czarnecka, Paulina Karczewska, Błażej Piotrowski, Zbigniew...
-
- Data
- niedziela, 05.07.2026
-
- Godzina
- 21:30 - 22:40
-
- Miejsce
- Park Centralny
-
- Adres
- Emilii Plater 14, 11-041 Olsztyn
-
- Miasto
- Olsztyn
-
- Kategoria
- Teatr
Opis wydarzenia
Spektakl na podstawie baśni Józefa Ignacego Kraszewskiego
Reżyseria: Mateusz Tymura
Muzyka: Zbigniew Rusiłowicz / Kapela Braci Rejwów
Scenografia: Sylwia Maciejewska
Występują: Paula Czarnecka, Paulina Karczewska, Błażej Piotrowski, Zbigniew Rusiłowicz, Błażej Twarowski
Wsparcie techniczne: Michał Chrzanowski, Michał Dąbrowski, Michał Strokowski
Czas trwania: 70 minut
„Historia ta wydarzyła się może wczoraj, a może sto lat temu…”
Widowisko zostało zrealizowane na podstawie baśni Ignacego Kraszewskiego „Kwiat paproci” opartej na polskiej tradycji Nocy Świętojańskiej. Główny bohater – Jacuś w drodze po tytułowy kwiat, w drodze ku dorosłości, mierząc się z leśnymi strachami oraz własnymi słabościami stanie przed kluczowym pytaniem – gdzie jest prawdziwe szczęście?
W mrocznym, leśnym świecie można się zagubić, przestraszyć, ale i spotkać z sobą samym. Podczas takiej wędrówki mamy szansę odnaleźć prawdę o wartościach i relacjach. W dzisiejszym pędzie nie chcemy przyglądać się własnym mrokom… a może warto? Pośród wielu baśni, które serwuje nam współczesna kultura, ta zdecydowanie wyróżnia się głębią, a także zakończeniem bez znieczulającego „happy endu”. Finał opowieści o Jacusiu jest prawdziwy… i właśnie przez to tak poruszający.
Przedstawienie „Kwiat paproci” emanuje ludową wrażliwością. Widz ma tu okazję w niezwykłej bliskości usłyszeć, dotknąć, zobaczyć, poczuć i być częścią świata przedstawionego. Scenografia została wykonana m. in. z naturalnych materiałów znalezionych podczas wędrówek po Puszczy Knyszyńskiej na Podlasiu, gdzie mieści się wieś Borki, w której powstawał spektakl. Muzyka jest grana i tworzona na żywo na tradycyjnych instrumentach, na których grają aktorzy i muzykanci – członkowie zespołu (przedwojenne cymbały, akordeon, baraban itd.) i jest wzbogacona o efekty elektroniczne i elektroakustyczne.
W spektaklu zabawa miesza się z poezją, żart z patosem, a stara jak świat opowieść przynosi nam wielką, prostą mądrość, której tak bardzo potrzeba we wsp
Reżyseria: Mateusz Tymura
Muzyka: Zbigniew Rusiłowicz / Kapela Braci Rejwów
Scenografia: Sylwia Maciejewska
Występują: Paula Czarnecka, Paulina Karczewska, Błażej Piotrowski, Zbigniew Rusiłowicz, Błażej Twarowski
Wsparcie techniczne: Michał Chrzanowski, Michał Dąbrowski, Michał Strokowski
Czas trwania: 70 minut
„Historia ta wydarzyła się może wczoraj, a może sto lat temu…”
Widowisko zostało zrealizowane na podstawie baśni Ignacego Kraszewskiego „Kwiat paproci” opartej na polskiej tradycji Nocy Świętojańskiej. Główny bohater – Jacuś w drodze po tytułowy kwiat, w drodze ku dorosłości, mierząc się z leśnymi strachami oraz własnymi słabościami stanie przed kluczowym pytaniem – gdzie jest prawdziwe szczęście?
W mrocznym, leśnym świecie można się zagubić, przestraszyć, ale i spotkać z sobą samym. Podczas takiej wędrówki mamy szansę odnaleźć prawdę o wartościach i relacjach. W dzisiejszym pędzie nie chcemy przyglądać się własnym mrokom… a może warto? Pośród wielu baśni, które serwuje nam współczesna kultura, ta zdecydowanie wyróżnia się głębią, a także zakończeniem bez znieczulającego „happy endu”. Finał opowieści o Jacusiu jest prawdziwy… i właśnie przez to tak poruszający.
Przedstawienie „Kwiat paproci” emanuje ludową wrażliwością. Widz ma tu okazję w niezwykłej bliskości usłyszeć, dotknąć, zobaczyć, poczuć i być częścią świata przedstawionego. Scenografia została wykonana m. in. z naturalnych materiałów znalezionych podczas wędrówek po Puszczy Knyszyńskiej na Podlasiu, gdzie mieści się wieś Borki, w której powstawał spektakl. Muzyka jest grana i tworzona na żywo na tradycyjnych instrumentach, na których grają aktorzy i muzykanci – członkowie zespołu (przedwojenne cymbały, akordeon, baraban itd.) i jest wzbogacona o efekty elektroniczne i elektroakustyczne.
W spektaklu zabawa miesza się z poezją, żart z patosem, a stara jak świat opowieść przynosi nam wielką, prostą mądrość, której tak bardzo potrzeba we wsp
