Archiwum wydarzeń
Stabilizacja. Donosiciele kruchości
Różewicz. Mrożek. Człowiek i sztuczna inteligencja. Performatywne świadkowanie rzeczywistości wg Piotrowskiej. Projekt Anny Piotrowskiej zderza trzy porządki: powojenną „małą stabilizację” Tadeusza Różewicza, groteskowy świat „Donosów”...
-
- Data
- środa, 24.06.2026
-
- Godzina
- 19:00
-
- Miejsce
- Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie
-
- Adres
- ul. 1 Maja 4, 10-117 Olsztyn
-
- Miasto
- Olsztyn
-
- Kategoria
- Teatr
-
- Organizator
- Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie
Opis wydarzenia
Różewicz. Mrożek. Człowiek i sztuczna inteligencja. Performatywne świadkowanie rzeczywistości wg Piotrowskiej.
Projekt Anny Piotrowskiej zderza trzy porządki: powojenną „małą stabilizację” Tadeusza Różewicza, groteskowy świat „Donosów” Sławomira Mrożka oraz współczesną codzienność człowieka. Z tego zderzenia powstaje nowa, sceniczna metafora, oddająca w sposób symboliczny dwa światy klasyczny (analogowy) i cyfrowy.
To opowieść o absurdzie codzienności i potrzebie sensu – o tym, jak stabilizacja w epoce nadmiaru może przerodzić się w uśpienie, rozleniwienie, a świadkowanie w autodonos. Różewicz w dramacie „Świadkowie albo nasza mała stabilizacja” uchwycił grozę zwyczajności: rytuały życia, które ukrywają duchową pustkę i utratę sensu. Ich codzienność jest rytuałem: herbata, radio, rosół, drobne rozmowy – wydaje się niegroźna, a jednak w tym „nic” kryje się dramat. Punktem odbicia do kreacji jest odniesienie do świata cyfrowego w wymiarze symbolicznym.
W epoce algorytmów i sztucznej inteligencji rodzi się pytanie: czy potrafimy jeszcze być świadkami kruchości, nie raportując jej, lecz czując, słuchając i współistniejąc? Gdzie przebiegają granice etyki i bezpieczeństwa? Zderzenie tradycji literackiej ze współczesną wrażliwością ujawnia, jak systemowe i technologiczne mechanizmy potrafią wypierać autentyczne doświadczanie życia. Spektakl Piotrowskiej staje się performatywnym eksperymentem, metaforą delikatności człowieka wobec systemu. Apokaliptyczna wizja kruchości zbudowana jest na egzystencjalnych pytaniach wynikających ze świadkowania rzeczywistości. Kim stają się tytułowi “Donosiciele kruchości” w obliczu stabilizacji – lub jej braku? Zapraszamy na kolejny spektakl zespołu artystycznego Teatru Rozbark.
Spektakl bierze udział w XI Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej i Europejskiej „Klasyka Żywa”.
OBSADA:
SIOSTRA.MIŁOSIERDZIA.KOT
PIERWSZA.SIOSTRA – Aleksandra Kępińska,
PIERWSZA.MIŁOSIERDZIA – Anastasiia Khvorost,
PIERWSZA.KOT – Ewa Noras,
GADAJĄCE GŁOWY
Kobieta.Człowiek – Sabina Letner,
Kobieta.Rosół – Julia Lewandowska,
Mężczyzna.Parawan – Kamil Bończyk,
Mężczyzna.Szafa – Daniel Zych,
Donosiciel.Donosiciel – Dawid Sozański
DYREKTORA LUWR OKA JEJ WYSOKOŚĆ – Anna Piotrowska
Projekt Anny Piotrowskiej zderza trzy porządki: powojenną „małą stabilizację” Tadeusza Różewicza, groteskowy świat „Donosów” Sławomira Mrożka oraz współczesną codzienność człowieka. Z tego zderzenia powstaje nowa, sceniczna metafora, oddająca w sposób symboliczny dwa światy klasyczny (analogowy) i cyfrowy.
To opowieść o absurdzie codzienności i potrzebie sensu – o tym, jak stabilizacja w epoce nadmiaru może przerodzić się w uśpienie, rozleniwienie, a świadkowanie w autodonos. Różewicz w dramacie „Świadkowie albo nasza mała stabilizacja” uchwycił grozę zwyczajności: rytuały życia, które ukrywają duchową pustkę i utratę sensu. Ich codzienność jest rytuałem: herbata, radio, rosół, drobne rozmowy – wydaje się niegroźna, a jednak w tym „nic” kryje się dramat. Punktem odbicia do kreacji jest odniesienie do świata cyfrowego w wymiarze symbolicznym.
W epoce algorytmów i sztucznej inteligencji rodzi się pytanie: czy potrafimy jeszcze być świadkami kruchości, nie raportując jej, lecz czując, słuchając i współistniejąc? Gdzie przebiegają granice etyki i bezpieczeństwa? Zderzenie tradycji literackiej ze współczesną wrażliwością ujawnia, jak systemowe i technologiczne mechanizmy potrafią wypierać autentyczne doświadczanie życia. Spektakl Piotrowskiej staje się performatywnym eksperymentem, metaforą delikatności człowieka wobec systemu. Apokaliptyczna wizja kruchości zbudowana jest na egzystencjalnych pytaniach wynikających ze świadkowania rzeczywistości. Kim stają się tytułowi “Donosiciele kruchości” w obliczu stabilizacji – lub jej braku? Zapraszamy na kolejny spektakl zespołu artystycznego Teatru Rozbark.
Spektakl bierze udział w XI Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej i Europejskiej „Klasyka Żywa”.
OBSADA:
SIOSTRA.MIŁOSIERDZIA.KOT
PIERWSZA.SIOSTRA – Aleksandra Kępińska,
PIERWSZA.MIŁOSIERDZIA – Anastasiia Khvorost,
PIERWSZA.KOT – Ewa Noras,
GADAJĄCE GŁOWY
Kobieta.Człowiek – Sabina Letner,
Kobieta.Rosół – Julia Lewandowska,
Mężczyzna.Parawan – Kamil Bończyk,
Mężczyzna.Szafa – Daniel Zych,
Donosiciel.Donosiciel – Dawid Sozański
DYREKTORA LUWR OKA JEJ WYSOKOŚĆ – Anna Piotrowska
