Od fagotu do rock’n’rolla i piosenki poetyckiej. Bartosz "Baltazar" Zbroszczyk o swojej muzycznej drodze

Czym zajmowałeś zanim zacząłeś śpiewać?

- Jestem wykształconym muzykiem klasycznym, szkoły muzyczne ukończyłem w klasie fagotu, a wchodząc w dorosłość złapałem za gitarę i stałem się rock’n’rollowcem. Śpiewanie jednak przyszło sporo później, przez parę lat kilku wokalistów albo nie dotarło na koncert albo nie zapomnieli się przygotować więc niejako ratując sytuację objąłem front, później już tak zostało. Trwa to nieprzerwanie od 2020 roku.

Jak kształtowała się Twoja kariera?

- Za dzieciaka szkoła muzyczna i realizowanie pasji, następnie ojciec pokazał mi podstawy gitary i podjąłem pracę w zespole rock-szanty, z którym graliśmy mnóstwo, świetna szkoła życia. Po latach przerwy wróciłem do fortepianu, obecnie koncertując śpiewam przy akompaniamencie gitary i/lub pianina zamiennie. 

Jak powstał zespół, z którym występujesz?

- Tych podmiotów jest obecnie kilka działających równolegle, ale spotkaliśmy się w sierpniu 2026 w kultowej olsztyńskiej Galerii Sowa na koncercie „Osiecka Królową Piosenki”. Gramy już czwarty rok, głównie ze wspaniałym skrzypkiem Krzysztofem Szmytke, którego poznałeś. Występuję również w towarzystwie akordeonisty Michała Kubarskiego – również piosenki pióra Osieckiej, ale inny repertuar, inne aranżacje.

O czym lub o kim są wasze piosenki?

- Wykonujemy piosenki poetyckie autorstwa Agnieszki Osieckiej, w repertuarze mamy ich  w repertuarze czterdzieści więc tematyka jest różna. Dla mnie tekst w piosence to właściwie najważniejsza sprawa, więc staram się zawsze go analizować, interpretować, zgłębiać historię jego powstania, czyli kontekst historyczny, społeczny i aspekty psychologiczne. W tych tekstach znaczeń jest wiele, ale z mojej melancholijnej natury doszukuję się w nich głównie romantyzmu jak i mojego ulubionego tematu, czyli refleksji upływającego czasu.

Czym w waszych piosenkach prezentowane są sprawy związane z Olsztyna?

- Bezpośrednio nie, to nie są piosenki o miejscach. Jest w nich natomiast wiele postaci, emocji, uczuć. A te sprawy dotyczą każdego, również mieszkańców Olsztyna.

Czym inspirujecie się tworząc wasze piosenki?

- Osiecka to znamienici twórcy, tematyka mocno egzystencjalna ze skłonnościami do szerokiej refleksji. Takie treści lubię najbardziej, można je różnie interpretować, dojrzewają i ewoluują z czasem.

Jakie są Twoje plany na przyszłość?

- Od jakiegoś czasu ja również piszę piosenki, a właściwie komponuję muzykę, gdyż korzystam z wierszy zaprzyjaźnionych poetów. Zapraszam na premierę płyty trio Baltazar w sobotę siódmego listopada do warszawskiego Domu Literatury oraz w niedzielę ósmego listopada do Nieba w Mieście w Częstochowie. Miałem przyjemność napisać szesnaście piosenek do tekstów m.in. Grzegorza Szafoni, Krzysztofa Buszmana czy mojej mamy – trzynaście z nich znajdzie się na płycie, która jest dla mnie ważnym momentem i osobistym emocjonalnym wydarzeniem, zapraszam serdecznie.

W przyszłym roku płyta „Krajewski: Czarodziej Wzruszeń” z naszymi interpretacjami piosenek, które napisał czy wykonywał Seweryn Krajewski. Druga płyta duetu, który współtworzę ze śpiewającą autorską Małgorzatą Anną Gierałtowską. Następnie od trzech lat akompaniuję przy fortepianie śpiewającej Kasi Abramczyk, zatem oczekiwana płyta ujrzy światło dzienne! Odpocząłem od rocka już wystarczająco długo, właśnie powstaje płyta z moimi piosenkami, więc będzie energetycznie :)

Zatem zamierzam dostarczyć Państwu wiele piosenek, zróżnicowanych klimatem i kolorami, serdecznie zapraszam – wszelkie informacje na mojej stronie internetowej. 

* * * 

Autorem niniejszego wywiadu jest Adam Przybylski. Mężczyzna urodził się jako wcześniak z porażeniem mózgowym. Współpracuje z Warmińsko-Mazurskim Sejmikiem Osób Niepełnosprawnych i stara się poprawić los osób dotkniętych niepełnosprawnościami w Olsztynie. Mimo ciężkiej choroby, udało mu się ukończyć studia na kierunkach politologii, germanistyki i administracji elektronicznej.