Romeo i Julia
Spektakl stawia pytanie: czy kochać można już tylko w świecie, który się kończy? Czy miłość może jeszcze być obietnicą, kiedy wszystko wokół przypomina o nadchodzącym końcu? U Szekspira katastrofa zawsze wydarza się równolegle...
-
- Data
- czwartek, 30.07.2026
-
- Godzina
- 17:00
-
- Miejsce
- Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie
-
- Adres
- ul. 1 Maja 4, 10-117 Olsztyn
-
- Miasto
- Olsztyn
-
- Kategoria
- Teatr
-
- Organizator
- Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie
Terminy i godziny
czwartek, 30.07.2026
Opis wydarzenia
Spektakl stawia pytanie: czy kochać można już tylko w świecie, który się kończy? Czy miłość może jeszcze być obietnicą, kiedy wszystko wokół przypomina o nadchodzącym końcu? U Szekspira katastrofa zawsze wydarza się równolegle z miłością. być może dlatego jego dramaty tak mocno rezonują dzisiaj.
„Romeo i Julia” w tej interpretacji staje się mikropowieścią o miłości w epoce wielkiej samotności. Akcję spektaklu osadzono w surowej przestrzeni fabryki maszyn, pośród regałów pełnych zapomnianych śrubek, zużytych części, gdzie pośród pracujących bez końca mechanizmów rodzi się desperacka potrzeba bliskości. To tutaj, w świecie późnego kapitalizmu, dojrzali bohaterowie mierzą się z wyczerpaniem, lękiem i utratą sensu, które blokują ich przed autentycznym spotkaniem. Maszyny, z którymi pracują bohaterowie, zaczynają ujawniać obrazy nadchodzących katastrof: społecznych, ekologicznych i emocjonalnych. Fabryka staje się miejscem oczekiwania na koniec. W tej rzeczywistości miłość manifestuje się jako ostatnia forma oporu. Spektakl stawia fundamentalne pytanie: czy kochać można już tylko w świecie, który się kończy?
Koncepcja wystawienia „Romea i Julii” przygotowana przez Macieja Jaszczyńskiego została wybrana ze względu na jej wyraziste, współczesne odczytanie dramatu Szekspira. Twórca proponuje przesunięcie perspektywy – bohaterowie nie są tu nastolatkami, lecz osobami po trzydziestce, które mimo dorosłości wciąż pozostają zależne od rodziców i mieszkają z nimi. Taki zabieg nadaje historii nowy wymiar i czyni ją bliską doświadczeniom współczesnego pokolenia, mierzącego się z trudnościami w osiągnięciu samodzielności i poczucia sprawczości. Projekt podejmuje również próbę demitologizacji romantycznej opowieści o kochankach z Werony, wskazując na systemowe i społeczne źródła tragedii. W tej interpretacji kluczową rolę odgrywają mechanizmy opresji oraz przemoc wpisana w relacje rodzinne i społeczne. Dodatkowym atutem projektu jest jego komplementarność wobec obecnego repertuaru Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie. Proponowany spektakl może uzupełnić naszą ofertę adresowaną do młodzieży i dorosłych.
– Paweł Dobrowolski, Dyrektor Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie
„Romeo i Julia” w tej interpretacji staje się mikropowieścią o miłości w epoce wielkiej samotności. Akcję spektaklu osadzono w surowej przestrzeni fabryki maszyn, pośród regałów pełnych zapomnianych śrubek, zużytych części, gdzie pośród pracujących bez końca mechanizmów rodzi się desperacka potrzeba bliskości. To tutaj, w świecie późnego kapitalizmu, dojrzali bohaterowie mierzą się z wyczerpaniem, lękiem i utratą sensu, które blokują ich przed autentycznym spotkaniem. Maszyny, z którymi pracują bohaterowie, zaczynają ujawniać obrazy nadchodzących katastrof: społecznych, ekologicznych i emocjonalnych. Fabryka staje się miejscem oczekiwania na koniec. W tej rzeczywistości miłość manifestuje się jako ostatnia forma oporu. Spektakl stawia fundamentalne pytanie: czy kochać można już tylko w świecie, który się kończy?
Koncepcja wystawienia „Romea i Julii” przygotowana przez Macieja Jaszczyńskiego została wybrana ze względu na jej wyraziste, współczesne odczytanie dramatu Szekspira. Twórca proponuje przesunięcie perspektywy – bohaterowie nie są tu nastolatkami, lecz osobami po trzydziestce, które mimo dorosłości wciąż pozostają zależne od rodziców i mieszkają z nimi. Taki zabieg nadaje historii nowy wymiar i czyni ją bliską doświadczeniom współczesnego pokolenia, mierzącego się z trudnościami w osiągnięciu samodzielności i poczucia sprawczości. Projekt podejmuje również próbę demitologizacji romantycznej opowieści o kochankach z Werony, wskazując na systemowe i społeczne źródła tragedii. W tej interpretacji kluczową rolę odgrywają mechanizmy opresji oraz przemoc wpisana w relacje rodzinne i społeczne. Dodatkowym atutem projektu jest jego komplementarność wobec obecnego repertuaru Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie. Proponowany spektakl może uzupełnić naszą ofertę adresowaną do młodzieży i dorosłych.
– Paweł Dobrowolski, Dyrektor Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie
