Sprawa dotyczy zdarzenia, do którego miało dojść w dniu 17 lutego 2021 roku w jednym z domów w Reszlu (woj. warmińsko-mazurskie). Według ustaleń prokuratora, oskarżona Grażyna W. tego dnia miała zadać swojemu mężowi wielokrotnie uderzenia narzędziem tępym lub tępokrawędzistym w głowę oraz trzy ciosy nożem, w tym w klatkę piersiową, dokonując zabójstwa pokrzywdzonego.
Proces w tej sprawie toczył się przed Sądem Okręgowym w Olsztynie. W. w toku procesu nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, stanowczo zaprzeczając swojemu udziałowi w zabójstwie męża.
Wyrok w tej sprawie zapadł w dniu 22 maja 2024 roku. Sąd Okręgowy w Olsztynie uniewinnił Grażynę W. od popełnienia zarzucanego jej czynu. Sąd podając wówczas ustnie motywy tego wyroku wskazał m.in., że prokurator nie przedstawił w tej sprawie wersji zdarzenia odwołującej się bezpośrednio do wskazania okoliczności sprawstwa oskarżonej w popełnieniu zarzucanego jej czynu, utrzymując jedynie, że materiał dowodowy w sprawie uprawdopodobnił, że to W. dokonała zabójstwa męża, bo nikt inny poza nią nie mógł tego dokonać oraz podnosząc, że była ona jedyną osobą przebywającą w domu w czasie zabójstwa, przy braku dowodów, że do budynku w tym czasie wchodziły inne osoby z zewnątrz. Sąd uznał, że nawet najdalej idące prawdopodobieństwo, przy braku jednak stuprocentowej pewności dowodowej o popełnieniu przestępstwa, musiało skutkować uniewinnieniem oskarżonej.
W ocenie Sądu Okręgowego w Olsztynie, w sprawie tej brak było bezpośrednich dowodów winy oskarżonej, jak również wyraźnego motywu, jakim miała kierować się oskarżona zabijając męża.
Powyższy wyrok został zaskarżony przez prokuratora w całości.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku w dniu 24 lutego 2025 roku uchylił zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Olsztynie do ponownego rozpoznania.
Komentarze (0)
Dodaj swój komentarz