Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście sporządziła akt oskarżenia przeciwko 8 osobom w związku z oszustwem, które miało polegać na wyłudzeniu poświadczenia nieprawdy w urzędowej decyzji potwierdzającej status działacza opozycji antykomunistycznej oraz nienależnych świadczeń pieniężnych z tego tytułu.
O popełnienie tego przestępstwa została oskarżona W. W. Według ustaleń prokuratora, oskarżona w okresie od 1 października 2018 r. do 6 kwietnia 2023 r., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Skarbu Państwa w łącznej kwocie 24,7 tys. zł.
Oskarżona miała dopuścić się tego czynu w ten sposób, że złożyła do wskazanego wyżej Urzędu wniosek o potwierdzenie statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych, przedstawiając we wniosku oraz na dalszym etapie postępowania prowadzonego przez Urząd nieprawdziwe informacje co do okoliczności mających dowodzić jej rzekomego udziału w działalności organizacji podziemia antykomunistycznego w latach 1980-1989, podczas gdy w rzeczywistości współpracę z NSZZ „Solidarność” podjęła dopiero po roku 1990.
Ponadto, oskarżona miała przedłożyć Urzędowi oświadczenia sporządzone na jej polecenie przez inne osoby (siedem z nich to współoskarżeni) również zawierające nieprawdziwe informacje co do jej działalności w organizacjach podziemia. Z kolei w dniu 28 lutego 2023 r., w toku prowadzonego przez Urząd postępowania administracyjnego, oskarżona miała zeznać jako świadek nieprawdę co do okoliczności mających dowodzić jej zaangażowania w działalność opozycji antykomunistycznej.
Rzekoma działalność antykomunistyczna prowadzona w latach 80. przez W. W. miała polegać przede wszystkim na kolportażu nielegalnych ulotek i gazet.
W ocenie oskarżyciela publicznego, W. W. takimi podstępnymi zabiegami wprowadziła w błąd pracowników Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych co do okoliczności istotnych dla przyznania uprawnienia, wyłudzając w ten sposób od Szefa tegoż Urzędu poświadczenie nieprawdy w decyzji z 18 kwietnia 2019 r. potwierdzającej status działacza opozycji antykomunistycznej oraz nienależne świadczenia pieniężne z tego tytułu.
Na W. W. ciążyły także zarzuty nakłonienia innych osób do udzielenia jej pomocy w popełnieniu przestępstwa poprzez podpisanie na jej rzecz oświadczeń zawierających nieprawdziwe informacje mające dowodzić zaangażowania oskarżonej w działalność opozycji w latach 80-tych ub. wieku. Oświadczenia te zostały następnie przedłożone przez nią jako dowód w toczącym się przed Urzędem do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych postępowaniu.
Za ich pomocą oskarżona miała wyłudzić od organu prowadzącego to postępowanie potwierdzenie statusu działacza opozycji antykomunistycznej oraz korzyści majątkowe w postaci świadczeń pieniężnych należnych osobom posiadającym ten status.
Siedmiu pozostałym osobom oskarżonym w tej sprawie prokuratura przedstawiła zarzuty pomocnictwa w popełnieniu przestępstwa poprzez dostarczenie W. W. oświadczeń zawierających nieprawdziwe informacje o prowadzeniu przez nią działalności opozycyjnej w latach 80. Większość z tych osób została oskarżona również o złożenie fałszywych zeznań w toku postępowania administracyjnego prowadzonego przez Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w sprawie potwierdzenia statusu działacza opozycji dla W. W.
Proces w tej sprawie rozpoczął się 20 maja 2024 r. przed Sądem Rejonowym w Olsztynie. Troje oskarżonych, w tym W. W., którzy tego dnia stawili się na rozprawę, nie przyznało się do popełnienia zarzucanych im czynów i złożyło wyjaśnienia. W toku procesu Sąd odebrał wyjaśnienia od kolejnych oskarżonych, a także przesłuchał świadków.
Wyrok w tej sprawie zapadł 16 marca 2026 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie uznał, że zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy pozwolił na przypisanie oskarżonym zarzucanych im czynów. W rezultacie W.W. została skazana na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na okres 2 lat próby. Sąd orzekł wobec niej także obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych kwoty 24 710, 68 zł.
Pozostali oskarżeni zostali skazani na kary grzywny w kwotach od 500 do 1000 zł, a w przypadku czworga z nich także na kary od 6 do 7 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania na okres 1 roku próby.
Sąd Rejonowy w Olsztynie podając ustne motywy wyroku wskazał, że nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonym w zakresie, w jakim nie przyznawali się oni do zarzutów. W szczególności Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej W. W. odnośnie tego, jak wskazywała ona, że w latach 80-tych ub. wieku działała w podziemnej „Solidarności”. W ocenie Sądu, wyjaśnienia oskarżonej były sprzeczne z dowodami zebranymi w tej sprawie.
Sąd zwrócił uwagę, że jeden z oskarżonych, który początkowo wspierał wersję W. W. i próbował jej pomóc w uzyskaniu statusu opozycjonisty, jeszcze na etapie postępowania administracyjnego przyznał, że oświadczenie mające dowodzić zaangażowanie oskarżonej w działalność opozycyjną zawierało nieprawdę. Z jego drugich zeznań złożonych w postępowaniu administracyjnym wynika, że został on namówiony przez W. W. do złożenia oświadczenia, którego treść została przygotowana właściwie przez nią, a tak naprawdę poznał ją dopiero w latach 90-tych.
W odniesieniu do tych oskarżonych, którym zarzucono czyny o charakterze pomocnictwa w popełnieniu przestępstwa, Sąd wskazał, że oskarżeni ci w zasadzie nie odnieśli z tego żadnych korzyści i zastosował wobec nich nadzwyczajne złagodzenie kary. Przy czym najłagodniej Sąd potraktował te osoby, które na pewnym etapie postępowania postanowiły opowiedzieć, jak było naprawdę i wycofały się z tych pierwotnych oświadczeń.
Jednocześnie Sąd warunkowo zawiesił wykonanie kar pozbawienia wolności wobec oskarżonych z uwagi na ich dotychczasową niekaralność.
Wyrok w tej sprawie nie jest prawomocny.
Komentarze (2)
Dodaj swój komentarz