Raz prozą, raz rymem
Tüsk dostał na CAMPUStkomunie niewygodne pytanie od młodego Polaka, o niezrealizowane obietnice, o bycie obciążeniem dla swojego obozu politycznego, i o to czy nie byłoby lepiej gdyby ustąpił miejsca komuś innemu, mniej obciążonemu. Odpowiedział: ,,Jakby był ktoś lepszy, to by tę władzę wziął".
Albo mi się zdaje, albo w takim razie można z tego wysnuć wniosek, że w Rosji rządzi Putin, bo jest...
najlepszy.
Jeśli wierzyć słowom Tuska, to Rosją rządzi najbardziej odpowiedni do tego człowiek. Bo skoro nią rządzi, to widocznie oznacza, że nie ma nikogo lepszego kto by tę władzę od niego miał przejąć. Innymi słowy, rządzi tam ten, kto powinien rządzić...! Jeszcze innymi słowy: w Rosji wszystko jest w najlepszym porządeczku. A skoro wszystko -
to i inwazja na Ukrainie.
Gdyby Tusk trzymał się logiki swoich własnych deklaracji, to powinien natychmiast wstrzymać pomoc dla Ukrainy i jeszcze przeprosić, że jej udzielał.
Ja natomiast nie uważam, żeby Rosją rządził najlepszy do tego człowiek. Wręcz przeciwnie.
Równie mocne mam przekonanie, że niestety Polską także nie rządzi najlepszy do tego człowiek. Tutaj również: wręcz przeciwnie.
Bo w przeciwieństwie do wyborców Tuska i widzów TVN, Ja doskonale zdaję sobie sprawę, że żeby rządzić partią czy całym krajem, nie trzeba tego być: najlepszym.
Przeciwnie, można być kimś najgorszym, można być uosobieniem obłudy, zakłamania, pazerności, można być agentem obcych wpływów. Trzeba tylko mieć najsilniejsze plecy. Być popieranym przez najbardziej wpływowe środowiska. Trzymać na krótkiej smyczy największe Media, tuby propagandowe służące jako ideologiczna i polityczna broni masowego rażenia.
To nie jest równoznaczne z: byciem najlepszym.
Jeśli syn arabskiego magnata naftowego jest bajecznie bogatym człowiekiem, to zazwyczaj nie dlatego, że jest doskonałym biznesmenem, lecz dlatego, że odziedziczył fortunę po swoim ojcu. W polityce to działa bardzo podobnie – jeśli ktoś rządzi partią stworzoną przez tajnego współpracownika komunistów, to kryteria jego wyboru są zupełnie nieszlachetne i antyromantyczne.
Więc: tak, Tusk skłamał, po raz kolejny. A próba policzenia wszystkich jego kłamstw nie byłaby łatwiejsza, niż próba policzenia wszystkich kropel w Bałtyku.